Hierboven zing en speel ik Praying with a broken heart. Prachtig nummer van Sarah Hart.

Verrassende klachten 

Ik wil zeker niet klagen, maar mijn lichaam trekt deze periode slecht. Zwanger zijn terwijl er drie jonge kinderen rondlopen, is gewoon zwaar – veel zwaarder dan ik had verwacht. Bij mijn derde zwangerschap voelde het totaal anders.

Nu merk ik dat zelfs het tillen van de jongste te veel kan zijn. Ook het op en neer fietsen naar school voor onze oudste kost me ontzettend veel energie. De slechte nachten helpen niet, en de wekenlange verkoudheid al helemaal niet.

Steeds vaker vraag ik me af hoe andere moeders dit toch doen…
Waarom lukt het hen wel en mij niet?
Is dit mijn kruisje nu?

Sommige dagen voelt het haalbaar, maar andere dagen totaal niet. Wat het extra lastig maakt, is dat ik weinig mensen heb aan wie ik hulp kan vragen. En eerlijk: ik kan zelf ook niet zomaar helpen als bijvoorbeeld school om extra handen vraagt.

Hulp vragen blijft moeilijk

Ik ben de afgelopen jaren al zo gegroeid in hulp vragen, maar makkelijk blijft het niet. Het gaat beter – vooral omdat ik het nu écht nodig heb – maar er zit bij mij nog een drempel.

Gelukkig is er een vriendin die mijn kinderen goed kent en die soms kan bijspringen. Ik ben haar zó dankbaar. Maar toch vind ik het moeilijk om haar hulp te blijven accepteren, juist omdat ze zelf ook haar eigen leven heeft.

Wat zeker niet helpt: sociaal ben ik nogal awkward, maar wanneer ik zwanger ben, wordt dat alleen maar erger. Communiceren voelt dan ineens heel ingewikkeld. Dat maakt het vragen om hulp nog lastiger.

Focus op gezin

Door al deze dingen voel ik me soms een slechte moeder. Alle ballen in de lucht houden is behoorlijk vermoeiend. Minder sociaal zijn richting vrienden of familie – dat is helaas niet nieuw – maar in dit seizoen van 'overleven' komt mijn gezin (na God) simpelweg op de eerste plek.

Er is zoveel gaande:

• onze tweede zoon heeft meer medische zorg nodig en we zijn vaak in het ziekenhuis of bij de huisarts;
• onze oudste is erg moe wegens school en zoekt daardoor zijn en onze grenzen op;
• de jongste loopt nu en zit overal aan; hij is nieuwsgierig en (heerlijk) ondeugend.

Het zijn stuk voor stuk lieve kinderen, maar ze meenemen naar drukke plekken is een enorme uitdaging.

Binnen blijven helpt niet mee

Het helpt ook niet dat de kou en regen ons binnenhouden. De kinderen – behalve de jongste – gaan niet graag naar buiten, en ik eerlijk gezegd ook niet. Ik hou van naar buiten gaan, maar met kinderen is het altijd een proces om er te komen. Ze kunnen hun energie binnen helaas veel moeilijker kwijt.

Als je jongens hebt (of wat drukkere meisjes), herken je dit vast. In de zomer is het zoveel makkelijker: buitenlucht, spelen, rennen, ontdekken. Zo goed voor het verwerken van alle prikkels.

Nu moet ik telkens achter de jongste aan, omdat hij overal heen rent en soms bijna de weg op gaat. Of ik duw de oudste twee eindeloos op de schommel, terwijl ik oplet dat de jongste er niet onderdoor loopt. Als zwangere moeder is dat gewoon… veel.

Acceptatie

Daar is hij weer: acceptatie.
Mijn grootste valkuil.

Vertrouwen op God en accepteren wat er op mijn weg komt, vind ik allesbehalve makkelijk. En toch weet ik dat het nodig is. In het boek Geloven in de liefde las ik dat het kruis zwaar en bijna onhandelbaar wordt wanneer we het met tegenzin aannemen. Maar wanneer we ons kruis met liefde dragen — en altijd samen met Jezus — wordt het lichter. Sterker nog: dan draagt het kruis ons een beetje.

Dit seizoen is pittig. Het voelt soms te veel. Maar ik weet ook: dit gaat voorbij. Het zijn fases, en fases komen en gaan. Ze omarmen, hoe ze ook komen, blijft een uitdaging — maar het is niet onmogelijk.

Heer, help mij hierbij.
Met U kan ik alles aan.

Aangezien de nieuwe blog waarschijnlijk in 2026 gaat komen:

Alvast een Zalig Kerstfeest en de beste wensen voor het nieuwe jaar!!

Als goede voornemen heb ik acceptatie! Wat is jouw goede voornemen? Of heb je er meer? Laat me het weten, ik ben erg benieuwd!

Hieronder vinden jullie mijn zelfgeschreven lied All I need. Deze gaat precies over wat ik in de blog schrijf.